Keindahan Alam dari Tanjung Mantung.

Udara terasa lembap dan panas, sementara matahari bersinar terik—tanda yang biasa di Nusantara bahwa badai akan segera datang. Dan tak lama kemudian, badai itu pun bergerak dari pegunungan Lampung di Sumatera melintasi Selat Bangka, seolah hendak meledak di atas Pulau Bangka.

Meski demikian, kami tetap menunggang kuda, dan tak lama kemudian melalui jalan yang lebar dan rindang, kami menempuh jarak yang tidak jauh, hanya sekitar satu jam perjalanan.

Tanjung Mantong adalah sebuah tanjung tinggi berbatu karang yang menjorok ke laut, di mana berdiri beberapa gudang atau tempat penyimpanan milik pemerintah. Di antara batu-batu karang raksasa yang bertebaran di sana—seolah jatuh dari langit seperti batu meteor, atau ditumpuk satu sama lain—dipasang beberapa meriam.

Di sini juga ditempatkan pasukan penjaga dari garnisun Blienjoe, yang bertugas melindungi gudang-gudang tersebut dari perompak laut serta menjaga keselamatan kapal-kapal yang membawa beras untuk Blienjoe atau mengambil hasil timah dari distrik ini, yang biasanya berlabuh di dekat tanjung ini.

Kemudian ia menulis lagi:
Van het hooge rotsgevaarte hadden we een prachtig gezigt op de baai en hare eilandjes en hare roei- en zeil-praauwen, – op eenige reusachtige Monoliethen, even als de Dolmen’s of Polmen’s of Kromlech’s der oude Celten of Druïden wonderlijk gegroepeerd, – op de schoone bergen Panjang, Tjinolong , Selok, Patja, Marras en Boekiet-Betong, – op uitgestrekte vlakten, en zelfs in de verre verte en over heu-velen en wouden heen, op Jeboes, op Soengi-liat en de hoofdplaats Muntok. Heerlijker gezigt kan men zich niet voor-stellen, en het plekje, waar we stonden, was zoo romantisch, zoo uitgezocht-liefclijk, als men er veelligt geen tweede in de wijde
wereld vinden kan ! Somwijlen kon ik mij op dit punt verbeelden, dat ik op Jav a was, en nu eens de bergen en bergjes en heuvelen Gongang, Brebes en Simpang, dan weder den Ginding , Haue r en Bandong, hier den Hiedjoe en Asapan, daar den Ilari en Gambier, en ginds den Broeboe of den Arom of den Hi oer, voor mij had, terwijl de vele kronkelende rivieren en riviertjes, die zich in de baai ontlasten of uit de baai landwaarts indringen, mij soms denken deden aan de Datar, of Loessie, of Ambo, of Blongi, of Ello, of wel aan de Segoro, of Aroes, of Dondang, of de Kali-herang, Bodjok, of Bolong en andere stroomen, die in verschillende deden van Java vloeijen. Als zilveren linten of kronkelende slangen gleden ze door de golvende velden en langs de groene oevers heen, en schitterden in den glans der heldere zonnestralen, welke juist den rand eener zware regenwolk kleurden, die zich in het dal- en heuvelland ten zuiden in groote regendroppelen ontlastte, en een groot gedeelte lands met hare donkere schaduw
overtoog, terwijl een ander gedeelte nog een’ stroom van licht van de zonneschijf ontvangen bleef. Het was een van die natuur-tooneelen, zoo als men ze in Indi e zoo dikwerf ziet, en zoo als de gekroonde Bard der gewijde oudheid moet gezien hebben, toen van zijn harp de woorden klonken :  “Hij bedekt de he-melen met wolken en doet de dampen opklimmen van de einden der aarde. Hij zendt de fonteinen uit door de dalen, dat ze tusschen het gebergte heenwaiidelen. Hij drenkt de bergen uit Zijn opperzalen, en de boomen des wouds worden verzadigd. Hij maakt de omgeploegde aarde dronken en Hij maakt ze week door de druppelen, en Zijn voetstappen diuppeleri van vettigheid en bedruppelen de weiden. Hij rekt de hemelen als een gordijn uit, en bedekt zich met het licht als met een kleed! De hemelen verblijden zich, en de aarde verheugt zich, en de velden huppelen! De eilanden verblijden zich en de rivieren klappen met de handen en de zee bruist met hare volheid, en de boomen des wouds juichen en de vogelen geven geluid van tusschen de takken!”

Maksudnya
Dari ketinggian tebing batu yang menjulang itu, kami memandang dengan takjub ke arah teluk beserta pulau-pulaunya, serta perahu dayung dan perahu layar yang berlayar di sana.